Convivio, Persoonlijke aandacht en begeleiding

Wie door de Kobaltstraat nabij winkelcentrum Palet loopt, ziet sinds februari van dit jaar de gezellige woonkamer van Convivio waar vroeger drukkerij Verdivas gevestigd was. Eigenaresse Elleke Inderfurth heeft alles uit de kast gehaald een dagbegeleiding vorm te geven waarbij inspiratie en verbondenheid levensvreugde geeft in het bestaan van deelnemers en betrokkene.

Meteen bij binnenkomst valt je de huiselijke sfeer op, waaraan een kolenkit, stoof, oude grammofoon en naaimachine hun bijdrage leveren. Er is een aparte ruimte voor het spelen van spelletjes, lezen van boeken of om te knutselen. De kleine buitenruimte doet knus aan, mede door de diverse voedselkettingen gemaakt door de deelnemers. De vogels weten zelfs dit kleine hoekje te vinden. “Onze deelnemers genieten hier ontzettend van. Iedere dag nemen we ze ook even mee naar buiten. Een frisse neus halen en in beweging zijn is goed voor hun conditie. We boffen dat we vlak bij het Wandelbos zitten. Onze uitstapjes gaan daar vaak naar toe,” aldus Elleke.

Geriatrisch verpleegkundige

Tijdens haar baan als geriatrisch verpleegkundige ontdekte ze een hiaat in de zorg, hoe goed de dementerenden vanuit het ziekenhuis ook begeleid werden. “Zodra de mensen het ziekenhuis verlaten, weet je niets meer van hen en hoop je dat het goed gaat. Ik ging me interesseren in bestaande dagopvang voor deze doelgroep en ik deed allerlei ideeën op hoe ik het zelf vorm zou willen geven. Gastvrijheid, rust en geborgenheid, vinden deelnemers allemaal in Convivio terug.” Elleke bezoekt iedere deelnemer thuis om persoonlijke aandacht te geven, te horen waar hij of zij blij van wordt en om kennis met de naastbetrokkene te maken. Zo maakt ze het aanschuiven in de dagopvang laagdrempelig. “Mensen komen hier ontzettend graag en ze staan te popelen om te komen. Steeds meer ouderenadviseurs en consulenten beginnen door te verwijzen. Deze mond-tot-mond reclame is voor ons uitermate belangrijk.” Elleke merkt dat haar jarenlange ervaring met de medische kant van dementie en haar klinische blik gewaardeerd worden door zowel de deelnemer als de familieleden. “Ze weten dat hun dierbare bij Convivio in vertrouwde handen is.”

Vrijwilliger

Stephanie is een van de twee vrijwilligers. Via haar moeder, de enige medewerker in vaste dienst, is ze bij Convivio terechtgekomen. “Ik heb het hier heerlijk naar mijn zin. Enig om met deze mensen in mijn vrije tijd iets te doen.” Stephanie is creatief en ze bedenkt allerlei (knutsel)activiteiten. Deelnemers zijn echter altijd vrij om te beslissen ergens wel of niet aan mee te doen. “Het is zo mooi te zien dat ze aanvoelt hoe ze met de doelgroep om moet gaan. Dat gebeurt op een heel natuurlijke manier,” vult Elleke het enthousiasme van Stephanie aan. Tijdens gezamenlijke activiteiten wordt er veel gelachen. Op dit moment beleven veel deelnemers plezier aan het breien van een poncho. In een van de hoeken staat dan ook een grote mand, met breiwol waar dikke, grote pennen uitsteken.

Toekomst

Convivio is pas een paar maanden open, maar nu al merkt Elleke dat er uitbreiding van openingsuren en personeel nodig is. Die stap maken is op dit moment erg onzeker. De vergoeding van deze dagopvang komt vanuit het pgb (persoonsgebonden budget) en daar wordt vanaf 2012 fors op bezuinigd. Vanaf 2014 komt de vergoeding waarschijnlijk vanuit de Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning). Maar Elleke ziet de toekomst rooskleurig tegemoet. Ze kan zich niet voorstellen dat er voor deze doelgroep straks geen voorzieningen meer zijn. Stiekem heeft ze nog een droom: een kleinschalige woonopvang met 24 uur toezicht. “Misschien weet ik dat ooit nog te realiseren. Voor mij is het belangrijkste dat ik nu iets toevoeg aan het leven van mensen met dementie.”