Voorgesteld: Anneke Swagemakers en Brenda Jespers
De Jan Ligthartschool Huibeven is een basisschool midden in het hartje van onze Reeshof in deelwijk Huibeven. De school startte aan de Giekerkstraat op 1 augustus 1989 met 39 leerlingen en 3 leerkrachten. Anno 2011 beschikt Jan Ligthart Huibeven over een eigen unieke locatie aan de Glimmenstraat en is in 20 jaar uitgegroeid tot een moderne basisschool met ruim 40 leerkrachten, 440 leerlingen en ondersteunend personeel.
Op zoek naar de twee juffen die ik ga interviewen, komt een van hen mij al tegemoet. Het is Brenda Jespers, Onderwijskundig Teamleider Onderbouw. Samen lopen we door naar de klas van Anneke Swagemakers, kleuterjuf op de Jan Ligthart Huibeven vanaf het eerste uur. Het is stil in het gebouw, de kinderen hebben hun lesdag erop zitten. Juffen en meesters zijn nog wel actief met opruimen en voorbereiden. We nemen plaats op de kleine kleuterstoeltjes en dan komen de verhalen los van twee enthousiastelingen.
In de vijftien jaar dat Brenda aan deze school verbonden is, heeft ze lesgegeven aan kleuters, groep 3 en had ze een taak als bouwcoördinator en is ze nu Onderwijskundig Teamleider Onderbouw. “Vanuit de overheid komen geregeld nieuwe regels, staan we voor de aanschaf van een nieuwe methode of moeten op onderwijskundig gebied beslissingen genomen worden. Dit zijn dan activiteiten waar ik me mee bezig houd en bekijk wat voor onze school belangrijk en relevant is om te implementeren. Daarnaast heb ik nog steeds direct contact met de kinderen, omdat ik ondersteuning geef bij groep drie. Drie keer in de week ga ik onder andere met groepjes aan de slag op taal- of rekengebied en ontlast daarmee de twee grote groepen drie die we hebben.” Ze heeft veel contact met de leerkrachten uit de onderbouw, waarvan Anneke er een is. Anneke blikt terug naar 22 jaar geleden: “Het was een tijd waarin je als leerkracht moeilijk aan een baan kwam. Ook ik had geen vast werk. In het kader van het Wep (Werkervaringsproject) kwam ik hier bij de Jan Ligthartschool terecht. Een school die net bestond, met een brede laag leerlingen in de onderbouw en een steeds smaller wordende laag in de bovenbouw.” Ze lacht: “Stel je voor 50 kinderen in een groep. Banken uit de gymzaal waren nodig om de kinderen allemaal een zitplaats te geven. Mijn taak was dan ook de leerkracht van de onderbouw te ondersteunen. Na de zomervakantie kreeg ik toen mijn vaste aanstelling.”
Geen leukere baan dan dit
Na zoveel jaren onderbouw, gaan beide kleuterjuffen nog steeds met evenveel plezier naar school. Anneke: “Wat mij iedere dag weer boeit zijn de spontaniteit en het enthousiasme van de kleintjes. De stappen in hun ontwikkeling zijn zo duidelijk zichtbaar. Daarom ligt mijn hart nog steeds bij de kleuters.” Zou voor haar een baan als onderwijskundig teamleider iets zijn? “Nee, geef mij maar het directe contact met de kinderen, waarbij mijn voorkeur echt uitgaat naar de allerkleinsten. Heel vaak denk ik: ‘Er is geen leukere baan dan dit!’.” Ze haalt een voorbeeld uit de praktijk aan. Ik zie haar genieten terwijl ze dit vertelt. “Ik heb een jongen in de klas zitten die moeite heeft met het uitspreken van de letter r. Afgelopen week vertelde hij mij een verhaal over strooigoed en pepernoten. Het woord pepernoten kwam er zo goed en natuurlijk uit, dat ik hem een complimentje gaf. Hij begon helemaal te stralen. En dat voor een jongetje dat altijd zo stoer doet. Dit soort genietmomenten komt vele keren per dag voor.”
Echt contact
Hoewel Brenda niet zoveel lesgebonden uren meer heeft vanwege haar andere taken, ligt ook haar hart nog steeds bij de onderbouw.
“Op deze leeftijd heb je nog echt contact met hen. Ze zijn open, puur, spontaan en hebben nog geen last van schaamtegevoel. Omdat ze expressief zijn, krijg je meer van hen terug. Zo rond november kunnen kinderen in groep drie al woorden herkennen en korte briefjes schrijven. De euforie van het kind dat een woord herkent, ontdekt dat het kan communiceren via schrift, een briefje kan schrijven aan Sinterklaas. Dit verbreedt de wereld van het kind. Om dat van dichtbij mee te maken, is heerlijk.”
Fluitend naar werk en huis
Natuurlijk ontkomen Anneke en Brenda niet aan het administratieve werk dat het onderwijs met zich meebrengt. Er moet veel meer geregistreerd worden dan een aantal jaren geleden. Kleuters moeten al toetsen maken. “In de beginjaren van mijn onderwijstijd was alles minder gericht op de cognitieve ontwikkeling dan nu. Er werd meer gekeken naar het totaalbeeld van het kind. Toen gingen de kinderen ook gewoon naar groep drie, zonder al die toetsen”, vertelt Anneke. “Toch zien we nu ook de voordelen om leervoorwaarden te meten en te toetsen”, vult Brenda aan. “Het komt er nu op aan, daar een goede balans in te vinden. Zolang wij echter nog fluitend naar het werk én naar huis gaan, dan zit het wel goed!”